ﻣﯿﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﻫﺰﺍﺭ ﻓﺮﺳﻨﮓ
ﺍﺳﺖ
ﻏﺮﯾﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﻟﻢ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ
ﺳﺮﺍﻍ ﭼﺸﻢ ﺗﺮﻡ ﺭﺍ ﭼﺮﺍ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﯼ
ﻣﮕﺮ ﺟﻨﺲ ﺩﻝ ﻧﺎﺯﮎ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺳﻨﮓ ﺍﺳﺖ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺭﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪﮔﯽ ﺧﺰﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺩﺭﺍﮎ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﻧﯿﺮﻧﮓ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺭﻧﮓ
ﺭﻧﮓ ﺩﻝ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺴﺖ
ﺑﻪ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺑﻪ ﺧﯿﺎﻝ ﮐﺪﺍﻣﯿﻦ ﺁﺭﺯﻭ ، ﺻﻔﺎﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺎ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﺍﯼ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ؟
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻓﺘﺎﺏ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﯿﻬﻤﺎﻧﯽ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻍ
ﻣﯽ ﺍﻭﺭﺩ.ﻭ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺑﻠﻨﺪﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺑﻬﺎ
ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻭ ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﺳﭙﯿﺪﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ
ﻣﯽ ﺑﺨﺸﯿﺪ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﻣﻌﺼﻮﻣﯽ ﺩﻟﺶ
ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻟﻢ ﺳﻮﺧﺖ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻧﺜﺎﺭ ﻣﻦ
ﻣﯽ ﮐﺮﺩ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﭘﺸﺖ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺟﺰ
ﻫﯿﭻ ﺑﺰﺭﮒ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﯿﺴﺖ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺳﺎﺩﻩ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﮕﺮﯾﻢ
ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯼ ﺳﯿﻞ، ﺗﻮﺭﺍﻫﻢ ﺑﺮﺩ
ﺟﺰ ﻫﯿﭻ ، ﻫﯿﭻ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ
ﺍﯾﻦ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﻻﻏﺮﻡ ﺑﻮﺩ
ﺷﺎﯾﺪ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺮﺍ ﻧﺒﯿﻨﯽ !
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺭﺳﻢ ﻭﻓﺎ ﻣﺮﺩ ﮐﻪ ﺗﺮﺳﻢ
ﺭﻭﺯﯼ / ﻟﯿﻠﯽ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﯾﺎﺩﯼ ﺯ ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﻧﮑﻨﺪ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﺑﻮﺩﯼ
ﺭﻓﺘﯽ ﻋﻬﺪ ﻭ ﻗﺴﻤﻬﺎﻣﻮﻥ ﻭ ﺷﮑﻮﻧﺪﯼ
ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ
ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﺗﺮﻡ ﯾﺎ ﺗﻮ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪ ﺩﻭ ﺭﻭﺯﯼ
ﺩﯾﺪ ﻭ ﺯﻭﺩ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺟﺪﺍ ﺷﺪ ، ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭﻝ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﯾﺎ ﻧﺎﺯﺵ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﺑﯽ
ﻭﻓﺎ ﺷﺪ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻭﻗﺘﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻣﺶ ، ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﺭﻭ ﺗﻮ ﭼﺸﺎﻡ ﺩﯾﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻮﺑﯿﻬﺎﻡ ﺍﻭﻥ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ
ﺭﻧﮓ ﻏﻢ ﺗﻮ ﭼﺸﺎﻡ ﭘﺎﺷﯿﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﮐﺲ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﻭﻓﺎ ﺗﺮﮎ ﺩﻝ ﻭ ﺩﯾﻦ ﻣﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻧﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﻧﭙﺮﺱ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻣﻦ ﺍﺯ ﻃﺮﺡ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺍﻣﯿﺪ ﻣﺒﻬﻤﯽ ﺩﺍﺭﻡ ،
ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺭﺍ ﻧﮕﯿﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻋﺎﻟﻤﯽ
ﺩﺍﺭﻡ ، ﺍﮔﺮ ﺩﻭﺭﻡ ﺯ ﺩﯾﺪﺍﺭﺕ ﺩﻟﯿﻞ ﺑﯽ
ﻭﻓﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ ، ﻭﻓﺎ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺖ ﺭﺍ
ﻧﻬﺎﻧﯽ ﺯﯾﺮ ﻟﺐ ﺩﺍﺭﻡ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﺭ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﺑﺎ ﻭﻓﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﺷﺮﻁ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﯿﺴﺖ ، ﻭﺭﻧﻪ ﺑﺎ ﮏﯾ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ
ﺻﺪ ﺳﮓ ﺭﻓﯿﻘﺖ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﭘﺮﯾﺸﻮﻥ ﺷﺪ ﺧﯿﺎﻟﻢ ، ﻫﻤﻪ
ﮔﻔﺘﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﺣﺎﻟﻢ ، ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻦ
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﺷﻔﺎ ﻧﯿﺴﺖ ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﯽ ﺑﺎﺷﻪ ﺍﻣﺎ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﻧﯿﺴﺖ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﮐﻦ ﻭﻓﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ، ﺑﺎ ﻭﻓﺎ
ﺑﺎﺷﯽ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ، ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﯾﯿﻨﻪ ﯼ ﺧﻮﺷﯿﺴﺖ ، ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﺎﺷﯽ
ﺭﻫﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺳﻼﻡ ﺍﯼ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ﺍﯼ ﺑﯽ ﻣﺮﻭﺕ
ﺳﻼﻡ ﺍﯼ ﺳﺎﺯ ﮔﯿﺘﺎﺭ ﻣﺤﺒﺖ
ﺳﻼﻡ ﮐﺮﺩﻡ ﻧﮕﯽ ﺗﻮ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ
ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻣﺎ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﯿﻢ ﺑﯽ ﻣﺮﻭﺕ !
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﭘﺮﺳﺘﻮﻫﺎ ﭼﺮﺍ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﺮﺩﯾﻦ ، ﺟﺪﺍﯾﯽ ﺭﺍ
ﺷﻤﺎ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩﯾﻦ ، ﺟﺪﺍﯼ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ
ﻗﻬﺮ ﻭ ﺩﻭﺭﯼ ، ﻫﻤﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻮ ﺍﯼ ﺑﻴﻮﻓﺎ ﺗﺎ ﯽﮐ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ
ﺗﺎ ﯽﮐ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﯾﺎ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﯿﺨﺒﺮ
ﺑﺎﺷﻢ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﮔﻠﺮﺧﯽ ،ﺩﺍﺭ ﻭﻧﺪﺍﺭﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﻴﻮﻓﺎ ﯾﺎﺭ ،ﻧﮕﺎﺭﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺳﻮﺯ ﻫﺠﺮﺍﻥ ﻭﻏﻢ ﻏﺮﺑﺖ ﯾﺎﺭ
ﺁﻓﺖ ﺑﺎﻍ ﻭﺑﻬﺎﺭﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺑﯽ ﻭﻓﺎ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻣﯽ
ﻛﻪ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﮔﻔﺘﯽ ﭼﻪ ﻛﻨﻢ
ﺩﺭ ﻣﺸﺖ ﻣﯽ ﻓﺸﺎﺭﻣﺶ ﭼﻮﻥ ﻛﻠﯿﺪ
ﺻﻨﺪﻭﻗﭽﻪ ﺍﯼ
ﺑﯽ ﺁﻥ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﺴﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ
ﺭﺍﺯ ﮔﻨﺞ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺗﺨﺖ ﻗﻠﺒﺖ ﻗﺮﺹ ﻗﺮﺹ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ
ﺿﺮﺑﻪ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯿﺖ ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﺎﯼ ﺣﺘﯽ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻡ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ﺗﻠﺨﯽ ﺳﺖ ،
ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﺯﻫﺮﺁﮔﯿﻦ ،
ﻓﺮﻭﺩ ﺩﺷﻨﻪ، ﯽﭘ ﺩﺭ ﯽﭘ ، ﺑﺮ ﭘﯿﮑﺮﻩ ﯼ
ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻣﻬﺎ ،
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺒﺮﺋﻪ ﺍﯼ ﻧﯿﺴﺖ
ﺁﻧﮑﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺭﺍ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﻗﻠﺐ
ﺁﻫﻨﮕﯿﻦ ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﻭ ﺩﻟﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﭘﮋﻣﺮﺩ ...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺯﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﺕ ﺑﺎﻧﻮ
ﻟﻪ ﺷﺪﻡ ﺯ ﺭﺳﻮﺍﯾﯽ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺩﮔﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﮑﯿﺒﺎﯾﯽ
ﺑﺎ ﺩﻟﻢ ﭼﻪ ﻫﺎ ﮐﺮﺩﯼ
ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺟﻔﺎ ﻫﺴﺘﯽ
ﺑﻴﻮﻓﺎ ﻭ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ
ﺗﻮ ﺷﺮﻭﻉ ﮏﯾ ﺩﺭﺩﯼ
ﺗﻮ ﺩﻝ ﻣﺮﺍ ﺑﺮﺩﯼ
ﺩﺭﻏﺮﻭﺏ ﺍﯾﻦ ﻗﺼﻪ
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻝ ﻣﻦ ﻣﺮﺩﯼ..
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ﺍﯼ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﺗﺎﺭ ﻭ ﭘﻮﺩﻡ
ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ﺍﯼ ﻗﺒﻠﻪ ﻫﺮ ﺳﺠﻮﺩﻡ
ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ﺍﯼ ﮔﻞ، ﮔﻞ ﭘﺮﭘﺮ ﻣﻦ
ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ﺍﯼ ﺑﺎ ﺑﻲ ﻭﻓﺎ ﺩﻟﺒﺮ ﻣﻦ ...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻓﺖ
ﮔﻮﯾﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﺍﺯﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﻓﺖ
ﻣﺎﻩ ﺍﺯ ﺷﺒﻢ ﮔﺬﺷﺖ ﻭﺑﯽ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺭﻓﺖ
ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻗﺴﻢ ﯾﺎﺭ ﺑﻴﻮﻓﺎ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺍﯼ ﺑﻴﻮﻓﺎ ﺯ ﺩﺍﻍ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺷــــﺮﺭ ﻓﺘﺎﺩ
ﻭﺯ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﺷﮏ ﻏـــﻢ ﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﺛﻤﺮ ﻓﺘﺎﺩ
ﺟﻮﺭﻡ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺪﻝ ﺑﻨـــﻤﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﻗﻠﺐ
ﻣﻦ
ﮔــﺮﺩﯾﺪﻩ ﭘﺎﺭﻩ ﭘﺎﺭﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺗﻦ ﺑﺪﺭ ﻓﺘﺎﺩ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﮔﺮﻡ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ ﺧﺎﻃﺮﻡ
ﺑﻮﯼ ﺗﻌﻔﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻧﻢ ﻣﯿﺂﯾﺪ
ﻫــــــــــﺎ....
ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ ﻭ
ﺧﯿﺎﻝ ﺗﻮ ﻭ
ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻋـﺎﺷﻖ ﺷﺪﻡ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺁﺧﺮ ﭼﺮﺍ ﻣﺮﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﻤﯿﮑﻨﯽ ؟!
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﺻﺪ ﭘﺎﺭﻩ ﺩﻝ ﭼﺮﺍ ﺑـﺎﻭﺭ
ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ؟
ﺍﯼ ﺁﻫﻮﯼ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺼﺎﻑ ﮐﻦ ﮐﻤﯽ ﺑﺮ
ﺯﺧﻢ ﻣﺮﻫﻤﯽ!
ﺯﺧﻤﻢ ﭼﻮ ﻻﻟﻪ ﮔﺸﺖ ﺍﻣّﺎ ﺗﻮ ﺑﻲ ﻭﻓﺎ

ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ!