ﻭ ﺗﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﻭﺍﻫﻤﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﮐﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﺩﭼﺎﺭ ﺁﻥ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﺭﻓﺘﯽ... ﺍﯾﻦ
ﺑﻮﺩ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ؟
ﺩﻟﻢ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯼ ﺑﭽﮕﯽ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﯾﺴﺖ .
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﻝ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﯿﺴﺴﺴﺴﺴﺴﺴﺴﺴﺖ.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﺮﺑﺎﺭﺳﺮﺕ ﺑﺎ ﯽﮑﯾ ﮔﺮﻡ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﻟﯿﻞ ﺑﺮ ﺍﺭﺯﺷﺖ ﻧﯿﺴﺖ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﯽ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﺗﻮﻫﺴﺘﻨﺪ.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻗﻠﺐ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﺩﻟﺘﻨﮕﻪ ﺍﺯ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻪ ﺳﺮﺩﻩ ﺗﺎﺑﺴﺘﻮﻥ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﯽ
ﺑﻪ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻫﺎ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﯿﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ:
ﺧﻮﺏ ﻫﺎ / ﺑﺪﻫﺎ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
'ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻢ ...
ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ! ﻧﻪ
ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺑﺎ ﻟﻄﺎﻓﺖ ...
ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ ...
ﺍﻣﺎ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ... ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ !...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺍﯾﻦ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﯼ
ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻢ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﻡ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯿﺪﻫﻢ
ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺫﻫﻦ ﺗﻮ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﺪ...
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻧﯿﺴﺖ....
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﺍﺳﺖ ! ....
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﺭ ﻫﺠﻮﻡ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﻮﭺ ﺟﺪﺍﯾﯽ ،
ﺳﮑﻮﺕ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﮐﺎﺵ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻣﺮﺩﻥ ﺑﻮﺩ ، ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺩﻥ ﮏﯾ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﺫﺭﻩ
ﺫﺭﻩ ﻣﺮﺩﻥ .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺗﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﮐﻢ ﺁﻭﺭﺩﻡ ! ﮐﺎﺵ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭ
ﻧﭽﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﯼ ...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﻣﺮﺍ ﻣﻬﺮ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺮﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺸﻖ ﻣﺮﺍ ﺩﺍﻍ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽ ﺑﺮﺩ
ﮔﺬﺷﺖ ﻋﻤﺮ ﻭ ﻧﯿﺎﻣﺪ ﻧﮕﺎﺭ ﻭ ﻣﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﮕﻮﺵ ﺍﻭ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻣﺮﺩ .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺗﻠﺦ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ ... ﺍﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ
ﺣﺘﯽ ... ﻭﻗﺘﯽ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﻨﻮﻡ ...
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ...
ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻧﻤﯽ ﻟﺮﺯﺩ...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻓﺮﺍﻕ ﻭ ﺩﻭﺭﯾﺖ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﮐﺮﺩ
ﭼﻮ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺭﺍﻫﯽ ﻭﯾﺮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﮐﺮﺩ
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺍﻏﯽ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻣﺎﻧﺪ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺍﻡ ﮐﺮﺩ ...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ.
ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺖ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ؛
ﯾﺎ ﺗﺤﻤﻞ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ!!
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﻝ ﻭﺍﭘﺴﯽ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻧﯿﺎﻣﺪﻧﺖ ﻧﯿﺴﺖ.....
ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺩﻝ ﺯﺩﻥ ﻫﺎ
ﺑﯿﺎﯾﯽ ﻭ ﺩﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﻤﺖ!......
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺩﺭﺩ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ...
ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﻧــﺸﺎﻥ ،
ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻧــﺸﺎﻥ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺕ ﺁﺏ ﺭﯾﺨﺘﻢ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩﯼ
ﺗﺎ ﭘﺎﮎ ﺷﻮﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﺗﻮﺳﺖ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ ﮔﻔﺘﻪ ﺳﺖ :
' "ﻏﻢ ﺟﺪﺍﻳﻲ' ﻭ 'ﻏﻢ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ' ﺩﻭ ﻏﻢ ﺍﻧﺪ
"
ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﭼﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﻫﺮﺩﻭ ﻏﻢ ﭼﻪ
ﮐﻨﻢ ؟
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﻣﯽ ﻓﮑﺮ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﻧﮑﺮﺩﻡ
ﺧﯿﺎﻝ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﻧﮑﺮﺩﻡ
ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺭﺍ ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﻟﯿﮑﻦ
ﮔﻤﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺭﺍ ﻧﮑﺮﺩﻡ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺘﺮ ﮐﻦ! ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻗﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﻧﺪ، ﻧﻪ ﻫﻢ ﻗﺪ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺗﻮ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﺭﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﻧﮑﺮﺩﻡ ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻫﯽ
ﻓﻘﻂ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻧﮕﺎﻫﯽ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ ﮔﻨﺎﻫﯽ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻢ ﺑﮑﻦ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﯾﯽ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﮐﺸﻨﺪﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺩﻟﺨﻮﺷﯽ
ﺑﻪ ﺁﻣﺪﻧﺖ ﻧﺪﺍﺩﯼ ﺍﺵ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻧﻘﻄﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﺴﯽ ﯾﺎﺭﯼ ﮔﺮ ﻣﺎ ﺟﺰ ﺧﺪﺍ ﻧﯿﺴﺖ
ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻫﻢ ﺳﺮﻭﺩ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺎﺳﺖ
ﮐﺴﯽ ﺁﮔﻪ ﺯ ﺭﺍﺯ ﻣﺎ ﺩﻭﺗﺎ ﻧﯿﺴﺖ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﯿﺖ ﺩﺭ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺭﯾﺸﻪ ﺩﻭﺍﻧﯿﺪ
ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺑﻪ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﺗﺒﺮ
ﺯﺩ
ﺗﺎ ﺩﻓﻦ ﮐﻨﻢ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﺩﻓﻦ
ﮔﯿﺮﻡ ﮐﻪ ﺑﻤﯿﺮﻡ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﺎﯾﺪ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻓﻘﺮ ﻣﺤﺒﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺁﻣﺪﻥ ِ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺖ
ﺁﻣﺪﯼ ، ﺍﻣﺎ
ﻧﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﺮﺍ ﺩﯾﺪ
ﻧﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺣﺮﯾﻒ ﺳﺮﺩﯼ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﺷﺪ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻣﻦ ، ﺗﻮ ; ﻣﺎ
ﯾﺎﺩﺕ ﻫﺴﺖ ؟
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ …
ﺣﺎﻻ : ﺗﻮ ، ﺍﻭ ; ﺷﻤﺎ
ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ . . .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﻫﻤﺪﺭﺩﯼ....... ﺍﻣﺎ ﻧﻪ !
ﺗﻮ ﻫﻢ ﺩﺭﺩﯼ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺯﺧﻤﯽ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﻗﺮﺽ ﻣﯿﺪﻫﯽ
ﺍﻣﺸﺐ ﺭﺍ ﻣﺮﺣﻢ ﺑﺎﺷﺪ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺧﻠﻮﺕ ﮔﺰﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﻣﻦ،ﺍﯼ ﺩﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ
ﺟﺪﺍﻳﻲ
ﺍﺷﮑﻢ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﻦ،ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ
ﺟﺪﺍﻳﻲ
ﺗﺎ ﯽﮐ ﺯ ﺩﻭﺭﯼ ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﺷﻤﻊ ﻫﺎ
ﺑﺴﻮﺯﻡ
ﻭﯾﺮﺍﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻏﻢ ﺷﺪ ﺁﺑﺎﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﺪﺍﻳﻲ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ
ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮔﺪﺍﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ
ﺍﯾﻦ ﻣﻬﺮ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺁﻓﺮﯾﺪﻩ ﺍﯼ
ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﺭﯾﻎ ﮐﻦ،ﺻﺪﺍﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺗﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻫﺎ ﮐﺲ ﻧﺪﺍﻧﺪ ﻗﺪﺭ
ﯾﺎﺭﺍﻥ ، ﮐﻮﯾﺮ ﺧﺸﮏ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﺑﻬﺎﯼ
ﻗﻄﺮﻩ ﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺑﻪ ﻟﺐ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻡ ﮐﻼﻣﯽ
ﺳﺮﻭﺩ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﯾﺎ ﺳﻼﻣﯽ
ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺟﺰ ﻏﻢ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺳﺮ
ﻭﻟﯽ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺟﺪﺍﻳﻲ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺑﺎﺯﯾﭽﻪ ﯼ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﻣﻦ
ﺍﻣﺸﺐ ﭼﺮﺍ ﻏﺮﻕ ﻏﻤﯽ؟
ﺍﺯ ﻣﻦ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺭﻭ ﻧﺨﻮﺍﻩ
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺳﯿﺮ ﻗﻠﺒﻤﯽ
ﺍﺯ ﻣﻦ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺭﻭ ﻧﺨﻮﺍﻩ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ، ﻣﺎ ﺷﺪﻡ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺯ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﺟﺎ ﻣﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ، ﺗﺎ ﺧﻮﺩﻡ
* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
ﺧﺪﺍﯾﺎ...
ﺩﺭ ﺍﻧﺠﻤﺎﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﺩ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ...
ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ " ﺟﻬﻨﻤﺖ " ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ!